Jacques Tati'nin 1967 yapımı başyapıtı Playtime, izleyiciyi modern Paris'in cam ve çelikten oluşan soğuk, teknolojik dünyasına davet ediyor. Film, Tati'nin ikonik karakteri Mösyö Hulot'nun, bir grup Amerikalı turistle kesişen yolları üzerinden, şehir hayatının ve modern mimarinin absürtlüklerini gözler önüne seriyor. Ana olay örgüsü, henüz inşaat halindeki bir gece kulübü/restoranın açılış gecesi etrafında şekillenirken, Tati, diyalogları minimuma indirgeyerek görsel mizahın ve kusursuz koreografinin gücünü ön plana çıkarıyor.

Oyunculuklar, özellikle Tati'nin kendisinin canlandırdığı sakar ama sevimli Hulot karakteri, fiziksel komedinin en zarif örneklerini sunuyor. Geniş açılı çekimler ve derin odak kullanımı, ekrandaki her köşede aynı anda gelişen komik durumları yakalayarak izleyiciyi aktif bir keşfe zorluyor. Yönetmen Tati, filmi adeta bir görsel senfoni gibi kurgulayarak, bireyin modernite karşısındaki yabancılaşmasını ve insani bağların önemini vurguluyor.

Playtime izlemek, sadece bir komedi filmi deneyimi değil, aynı zamanda sinema tarihinde cesur bir deneysellik örneğine tanıklık etmektir. Devasa setleri ve karmaşık sahne düzenlemeleriyle döneminin çok ötesinde bir prodüksiyon olan film, tekrar tekrar izlendiğinde yeni detaylar ve espriler fark ettiriyor. Mizah anlayışını görsel zekâ ve sosyal eleştiriyle birleştiren bu eşsiz yapıt, sinemaseverler ve komedi tutkunları için vazgeçilmez bir klasik. Türkçe altyazılı olarak erişilebilen bu şaheser, izleyiciye sıradan olanın içindeki olağanüstü komediyi keşfetme fırsatı sunuyor.