Alice Rohrwacher'in yönettiği 2018 yapımı Happy as Lazzaro (Lazzaro felice), dram, fantastik ve gizem türlerini ustalıkla harmanlayan büyülü gerçekçi bir başyapıttır. Film, İtalya'nın izole bir kırsalında, tütün baronesi Marquise de Luna'nın sömürüsü altında yaşayan köylülerin arasında geçer. Sonsuz iyilik ve saflığın simgesi olan genç Lazzaro, bu topluluğun kalbidir. Onun sınırsız sadakati ve yardımseverliği, izleyiciyi hem duygulandırır hem de düşündürür.

Oyuncu kadrosunda Adriano Tardiolo'nun canlandırdığı Lazzaro, neredeyse meleksi bir dinginlikle ekrana hayat verir. Bu naif performans, filmin etkisini güçlendiren en önemli unsurlardan biridir. Luca Chikovani'nin canlandırdığı geneflik Tancredi ile Lazzaro arasında gelişen beklenmedik dostluk, hikayenin temel dinamiklerinden birini oluşturur ve sınıf farklılıklarını sorgulatır.

Rohrwacher'in yönetmenliği, filmi basit bir dram olmaktan çıkarıp zamansız bir fabl seviyesine taşır. Görüntü yönetimi, kırsal İtalya'nın pastoral güzelliği ile modern dünyanın yabancılaştırıcı atmosferini çarpıcı bir tezatla sunar. Film, ilk yarısında bir sosyal gerçekçilik örneği sunarken, beklenmedik bir dönüşle büyülü gerçekçi bir evrene açılır. Bu geçiş, sömürü, inanç, zaman ve insan doğasına dair derin temaları işlemesine olanak tanır.

Happy as Lazzaro, sadece bir hikaye anlatmakla kalmaz, izleyiciyi modern kapitalizmin yabancılaştırıcı etkileri, saf iyiliğin gücü ve insanlığın unuttuğu değerler üzerine düşünmeye zorlar. Cannes Film Festivali'nde En İyi Senaryo ödülünü alan bu film, yavaş tempolu anlatımına rağmen, sonunda izleyici üzerinde güçlü ve kalıcı bir etki bırakır. Sanat sineması sevenler ve felsefi alt metinler arayan izleyiciler için mutlaka izlenmesi gereken, unutulmaz bir sinema deneyimi sunar.